Аңдатпаны толық көрсету
Кіріспе. Уролитиаз уақтылы емдеуді қажет ететін инфекцияланған обструкциямен асқынуы мүмкін. Бұл асқынудың және ұзақ госпитализацияның факторлары жеткілікті зерттелмеген. Мақсаты. Уролитиазы бар пациенттерде жоғарғы несеп жолдарының инфекцияланған обструкциясымен және ұзартылған госпитализациямен байланысты клиникалық, зертханалық және радиологиялық факторларды анықтау. Материалдар мен әдістер. 2025 жылы Алматы қаласының Орталық қалалық клиникалық ауруханасының урология бөліміне госпитализацияланған уролитиазы бар пациенттерге бір орталықты ретроспективті обсервациялық зерттеу жүргізілді. Талдау медициналық құжаттама мен аурухананың медициналық ақпараттық жүйесіндегі деректер негізінде орындалды. Зерттеуге госпитализацияның 471 жағдайы енгізілді. Негізгі нәтижелер инфекцияланған обструкция және стационарда 4 төсек-күннен артық болу ретінде анықталған ұзартылған госпитализация болды. Ассоциацияларды бағалау үшін бинарлық логистикалық регрессия қолданылды. Нәтижелер. Пациенттердің медианалық жасы 46 жасты (36–61) құрады, ер адамдар зерттеу іріктемесінің 57,7%-ын құрады. Ең жиі кездескен диагноз несепағар тасы болды – 66,9%. Инфекцияланған обструкция 40 пациентте (8,5%), ал ұзартылған госпитализация 225 пациентте (47,8%) анықталды. Инфекцияланған обструкциясы бар пациенттерде тас көлемінің үлкен болуы, дене температурасының ≥38 °C жоғарылау жиілігінің, пиурияның және қандағы лейкоциттер деңгейінің жоғары болуы байқалды. Көп факторлы модельде инфекцияланған обструкциямен тәуелсіз байланысты факторлар дене температурасының ≥38 °C болуы (МҚ 16,26; 95% СА 7,35–35,98; p<0,001), қандағы лейкоциттер деңгейі (әрбір 1×109/л жоғарылауға МҚ 1,15; 95% СА 1,07–1,24; p<0,001) және тас көлемі (әрбір 1 мм ұлғаюға МҚ 1,09; 95% СА 1,00–1,18; p=0,040) болды. Ұзартылған госпитализациямен статистикалық мәнді байланысты фактор ер жынысы болды (МҚ 1,48; 95% СА 1,01–2,18; p=0,045). Қорытынды. Уролитиазбен госпитализацияланған пациенттерде инфекцияланған обструкция айқын клиникалық-зертханалық бейінмен сипатталады және қызбамен, лейкоцитозбен және тас көлемінің үлкен болуымен байланысты. Бұл көрсеткіштер асқынған ағым қаупі бар пациенттерді ерте анықтау және уақтылы урологиялық бағалау қажеттілігін белгілеу үшін пайдаланылуы мүмкін.